ReframedTestimonial: Daphne van Rijswijk 

In juni 2014 verslikte ik me in een koekje. That’s it. Dat veroorzaakte een hernia en dat resulteerde in een Cauda Laesie. Hierdoor ben ik de functie van mijn linkerbeen kwijt. Hierdoor ging ik van Creative Multimedia student in Ierland, naar mindervalide in Nederland. Hierdoor ging ik van fiets, naar scootmobiel en van bureaustoel naar rolstoel.

Ik verslikte me in een koekje.

Voordat ik in mijn rolstoel belandde studeerde ik Communication and Multimedia Design aan de NHL in Leeuwarden. Vanuit daar had ik de kans gekregen om een tijdje Creative Multimedia in Ierland te studeren en deze kans had ik met beide handen aangegrepen. Na een paar maanden moest ik echter terug naar Nederland omdat mijn moeder ernstig ziek werd en niet veel later verslikte ik me in dat stomme koekje.

Weg Ierland en weg opleiding. Ineens moest ik me met hele andere dingen bezig houden. Zoals revalideren, een aangepaste woning en zelfs dingen als een glas water pakken moesten nu anders. Werkelijk mijn hele leven stond op zijn kop en tot overmaat van ramp overleed mijn moeder aan de gevolgen van longkanker vlak nadat ik uit het ziekenhuis ontslagen werd.

Toen zag ik het allemaal even niet meer zitten. Ik ging de deur liever niet uit, ik had liever geen vrienden over de vloer en alles wat ik wilde was alleen gelaten worden met mijn handicap. Mijn leven bestond een aantal maanden uit niets anders dan revalideren en op bed liggen.

Totdat ik daar van de een op de andere dag zat van was. Ik kan je geen specifiek punt geven waarop ik besloot mijn leven om te gooien, maar opeens had ik er genoeg van. Noem het boosheid, noem het motivatie, ik wilde simpelweg niet langer gezien worden als “die arme Daphne in een rolstoel”, ik wilde gezien worden als; Daphne. Communicatie-en-Multimedia-Design-talent. Ik laat me toch niet onderuit halen door een koekje!!

Ik wilde de wereld laten zien dat ondanks dat ik misschien niet zo hard kan lopen als anderen of zoveel kan werken als anderen, ik nog wel de kwaliteiten bezit om een goede communicatiemedewerker te zijn. En dat is me gelukt. Momenteel werk ik als communicatiemedewerker en krijg ik de kans om mijn talenten te laten zien. Ik haal plezier uit mijn werk door met creatieve dingen bezig te zijn. Natuurlijk ga ik nog wel eens over mijn grenzen en ben ik echt kapot na een dag werk en merk ik nog wel eens dat mensen mijn rolstoel zien voordat ze mij zien, maar ik heb geleerd dat ik die tunnelvisie weg kan nemen door te zijn wie ik ben. En misschien is dat juist wat mij motiveert.

Ik ben niet mijn rolstoel. Ik ben niet mijn handicap. Ik ben Daphne.